Wat was het een leuk gezicht vanochtend.
Al die mensen, dik ingepakt, met vrolijke mutsen, sjaals en wanten aan.
Kindjes op de slee, voortgetrokken door hun moeders,
vaders of oudere broer of zusje.
Sneeuwballen-gooiende-opgeschoten-tieners.
Met je fiets sporen trekken door de verse sneeuw.
Onderweg de mooiste plaatjes van onberispelijke,
nog niet bewandelde stoepen, tuintjes of parken.
De sneeuw tegen je wangen en op je muts, sjaal en jas,
zodat je er uit ziet, alsof je de-verschrikkelijke-sneeuwman zelf bent.
Op je werk komen en dat er dan een lieve collega zegt:
"Zal ik even een bakje koffie voor je halen?"
En dan met gloeiende wangen even bijkletsen,
over je tocht door de sneeuw, naar je werk.
+++
Haarlem, vanochtend in de sneeuw.